Yıllar önce,
Küçük bir çocuk
Tanıdım
Karaman’da.
Dudağında hep aynı şarkı
Oy dingala dingala
Ateşte düştü mangala
İp cambazı
Çadır tiyatrosundaki
İzlediği aklında
Dudağında hep aynı şarkı
Oy dingala dingala
Ateşte düştü mangala
cambaz
Yürürken ip üzerinde
Hayran kalmış
Bizim yerden bitme
Hep cambazın düşünü kurmuş
Köyünde.
Karar vermiş
İp cambazı olamaya
Bir gün çıkıp ipin üzerine
Oy dingala dingala
Büyümüş veda etmiş köyüne
Ama hep aynı düş yüreğinde
Cambaz olmak ip üzerinde
Oy dingala dingala
Gelmiş koskoca kente
Yazdırmışlar okula
Okuyup adam olsun diye
Okumuş okumasına
Ama hep aynı şarkı aklında
Oy dingala dingala
Okullar bitmiş, büyüyüp evlenmiş
İp cambazı yüreğinde
Öğretmiş aynı şarkıyı oğluna
Oy dingala dingala
Bilmez kimse bu gizli öyküyü
Size çok özel bir gün diye söylüyorum
Her oyun bitiminde
Sahnenin önüne geldiğimde
Seyircinin önünde eğildiğimde
İçimdeki
İp cambazı çıkar ipe
Ve başlar her seferinde
Aynı ezgiye
Oy dingala dingala
Fark etmez ne oynasam
Hep Karaman’da seyrettiğim
İp cambazıdır sizi selamlayan
Güle güle #AhmetUğurlu
