Yeşile çalan ela gözlerin vardı…
Her baktığımda içimde kelebekler uçuran.
Balkonda oturup beklerdim özlemle,
Her akşam işten dönüşünü.
Senden önce ayak seslerin gelirdi uzaktan,
Ayak seslerinden tanırdım gelişini.
Sonra gölgen düşerdi oturduğum yere,
İçimde kuşlar, içimde kelebekler özgürlüğünü ilan ederdi
Daha sonra kokun ve sıcaklığı düşerdi yanıma, yamacıma
Kalbim hiç atmadığı kadar hızlı ve telaşlı beklerdi geçişini,
Umursamaz bir eda ile geçerdin her defasında,
Sonra ve daha sonra döner arkana gülümserdin bana.
Gözlerin ışıl ışıl, yüzünde yaramaz çocuk telaşı… …
Çocukluk ile yetişkinlik arasında bir hayattaydık.
Gönlümüz, yüreğimiz bir kahraman,
İmkansızlığımız yetim bir çocuk.
Yaramaz çocuk telaşlım,
İlk aşkım, ilk heyecanım, 19 yaşım
Yıllar sonra gözlerinde hala aynı telaş, sesinde aynı sıcaklık,
Yüreğinde yine o yaramaz.
Özlemişim sesini, özlemişim temizliğini, özlemişim ben seni.
