Saçlarını ayıran zikzak çizgiler gibi
Hayatın
Gidişli gelişli sarp yollarını
Yara bantlarıyla bezeyen
Narin dokunuşlu çocuk
Yüreğini doldurmasın
Yara tutmaz bantlar
Düşlerin oynadığın oyun
Oyuncağı olmasın
Yara açanlara sunduğun merhem
Ilaç da bilmez bazı yaralar
Ardı ardınca gider gelir yaralar
Her yara da bant tutmaz, çaresiz
Girilen her yol önüne bir kapı aralar
Dönüşsüz
Insan yaşadıklarıyla nasipli
Anlaşıldığı kadar anlamlı
Kendi anladıklarıyla hemhal…
Bırak kaderini belirlesin içre dönen
Ne varsa…
Karanlıkta
Yönü bilinmez çatlakları onarma
Hayatın resmi kalsın belikli sade saçlarında
Sen öylece masallar kadar masum kal.