Şiir Tadında Konuşmalar
Evet bazen baştan başlamalıydı,sonraya doğru gezinen yollar. Ve yollar demişken,hani yürüyerek çıkmıştı yola insan,dikilerek yürüyerek.
Hemde eğilerek bakıyordu geçmişine sevdiği sevildiği günlere. Kamburlaşmış bedenlerini anlamsız tutkularına adıyordu iktidarsızlığını kutsayarak.
insandan hızlı ürüyordu binalar
hızla tükeniyor
hızda tüketiyorduk
hani sevişmeyi unutmuş bedenler gibi
ve hep bağlamayı unuturdum
postalımın bağcığını
birdaha düşüp
koşmamak için
ve yeniden
düşlerken bulutu
düşerken yağmuru
anılar patlar ya ciğerin
ve dingin bir ağaç gölgesi
konuşur gibi sevgili
hem ateş çıtırtısında
suyun yalnızlığı kül kokusunu erirdi
hani koklamadan teni
öpmeden acılarından
sarmadan sarılmadan
sevmemek sevişmemek gibi
sanki çocuklukta
patlatırcasına ciğerleri
koşaradım oyunlarda
dizinde telörgü izleri
ve kokusuna varmadan
korkuya yenik akşamlarda
gece ıslığına ağıtta
gözlerde yenik rüzgarlarla
beşikten tabuta
bir seyirde
insan için sürek avında
benim hiç postalım olmamıştı oysa,,,
