Pedofili olgularının fantezilerinin genellikle benliğe yabancı (egodistonik) ve rahatsız edici olmadığı bilinmektedir. Bu nedenle psikiyatri kliniklerine tedavi başvurusu yapmaları çok nadir olup, genellikle çocuğa cinsel taciz nedeniyle adli olaylar sonucu kliniklerde görülürler.[21]
Çocuğa yönelik cinsel istismarda bulunanların eylemlerinin nadir olarak impulsif bir cinsel eylem olarak ortaya çıktığı, büyük çoğunluğunun önceden planladığı gösterilmiştir. Bu kişilerin çoğunluğunun istismar ettikleri çocukları önceden tanıdıkları, bu tanışıklık durumunu seçtikleri mağdura yakınlaşma ve onun istismarı için ortam hazırlamakta kullandıkları birçok bilimsel çalışmada saptanmıştır.[22] Eylemleriyle yüzleştirildiklerinde eylemi tipik olarak öğretme, çocuğun zevk aldığı, çocuğun teşvik ettiği gibi bahanelerle küçümseme ya da aklamaya çalışırlar.[23] ABD Adalet Bakanlığına bağlı çalışanlar karşılaştıkları pedofili olgularının savunma örüntülerini incelediklerinde; kullandıkları savunmaları genel olarak beş başlık altında toplamışlardır. Bunlar inkâr (“çocuğu kucaklamak suç mu? ” vb.), küçümseme (“sadece bir kez oldu,” vb.), akla yatkın hale getirme (“erkek çocuklardan hoşlanan biriyim”, “çocuk sapığı değilim” vb.), uydurma (“araştırma projesi için kullanıyorum” vb.), saldırma (çocuğa, polise, doktora vb.) olarak belirlenmiştir.[20]
Hastalığın süresinin genellikle çok uzun olduğu bilinmektedir.[24] Bu konuda yapılan çalışmalarda diğer cinsel saldırı yapan gruplarla karşılaştırıldığında pedofilik bireylerin daha büyük yaş grubunda oldukları, eylemlerin yapıldığı ortalama yaşların ise 40-70 yaş arası olduğu gösterilmiştir.[25] Pedofili hastalarında % 50-70 oranında diğer parafililer (sürtünmecilik (fröttorizm), teşhircilik (ekshibisyonizm), röntgencilik (voyurizm), sadizm) ektanı olarak bulunabilir. Cinsel eylem türü olarak ensest, ergenle veya zorla yapılan eylemlerde penetrasyon daha sık, bunun dışındaki durumlarda cinsel organa temas, okşama gibi eylemleri daha çok tercih ettikleri saptanmıştır.[22]
Pedofili olgularının büyük çoğunluğunun erkek olduğu tespit edilmiştir. Çocuğa cinsel istismar yapanların içinde kadın oranı %1-6 oranında bildirilmiştir.[26] Abel ve Harlow, çocuklara cinsel istismarda bulunan 4007 kişinin incelenmesi sonucu sadece %1’inin kadın olduğunu tespit etmişler, ancak genel olarak kadınların bildiriminin düşük olması nedeniyle bu oranın gerçek oranı yansıtmadığını ifade etmişlerdir.[8,17] Çocuğa yönelik cinsel istismarda bulunan erkeklerin istismarının genellikle kız çocuğa yönelik olduğu, kadınların istismarının ise genellikle erkek çocuğa yönelik olduğu gösterilmiştir. Kadınlar genellikle bir erkekle birlikte ortak istismarcı (coabuser) olarak bulunmakta ve bazısı çocukla temasta bulunmayabilmektedir. Çocuğa cinsel istismarda bulunan kadınlar çalışmalarda cinsel istismarda bulunan kişi olarak sınıflanmakta olup, pedofili olarak sınıflanmamaktadır. Kadınlar tarafından istismarın daha az bildirilme nedenleri olarak çocuğu banyo yaptırma, üstünü değiştirme gibi normal bakım verme davranışı sırasında olduğu için anlaşılamaması, ergenlerle cinsel birliktelikte ergenlerin bunu istismar olarak değerlendirmeyip memnun olunacak bir şey olarak yorumlamaları olabileceği gösterilmektedir.[22] Kadınların uzun süreli cinsel uyarılma yaşamadıkları için pedofili hastası olamayacağı öne sürülmektedir. Kadınların erkek olgulara kıyasla daha genç yaş grubunda oldukları (22-33 yaş); daha fazla psikiyatrik hastalık bulunduğu, kişilik bozukluğu eşlik etme oranının da fazla olduğu saptanmıştır.[22]
Pedofilinin Sınıflandırılması bundan sonraki konumuz.
