Oracıkta, öylece yoklar bizi
İçimizdeki kaosa inat
Evrenin dingin ritmi
Ah, kalsak içinde, öylece, gitmese
Bu bitimsiz kanaat
Bu anlık farkındalıklar
Usulca dokunur
Bir tutam merhem, bir damla su olur
Yanık yanlarına yüreklerimizin
Yazılır gözlerimize şefaat
Çekiliriz kendimizden öteye
Bu da geçer, biliriz
Biliriz sürgit bu döngü, tik tak
Biter bize ayrılmış zaman
Kalıcı değil yer, mekan, yine de ad koyarız
Hayat
Sıyrılırız bir anlık, maskelerden
Maskeler
Hem her şey, hem hiçlikten ibaret kalabalıklar
Hem an’ların birbirine geçimi!





