Pozitivist epistemolojik gelene\u011fi pozitivist k\u0131lan \u00f6nemli ilkelerden biri metot birli\u011fi tezidir. Bu ilkeye g\u00f6re do\u011fa bilimleri ile be\u015feri\/sosyal bilimler aras\u0131nda metodolojik bir ayr\u0131\u015fmaya gitmeyi gerektirecek ciddi bir fark yoktur. Dolay\u0131s\u0131yla sosyal bilimcilerce y\u00fcr\u00fct\u00fclen her t\u00fcrl\u00fc ara\u015ft\u0131rma sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n ge\u00e7erli olabilmesi i\u00e7in do\u011fa bilimlerinde kullan\u0131lan metotlar\u0131n genel karakteri ile \u00f6rt\u00fc\u015fmesi gerekir. Bilimde pozitivist gelene\u011fin zay\u0131flad\u0131\u011f\u0131 s\u00f6ylenebilirse de s\u00f6z konusu ilkenin etkilerini sosyal bilimlerin neredeyse her alan\u0131nda g\u00f6rmek m\u00fcmk\u00fcnd\u00fcr. Bu makalenin amac\u0131 sosyal bilimcilerin bilimsel olma iddialar\u0131n\u0131n nas\u0131l da moda bir felsefi s\u00f6ylemin dayatmalar\u0131n\u0131n sonucu olarak ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131n\u0131n bir analizini sunmakt\u0131r. Makalenin temel tezi ise \u015fudur: Sosyal bilimciler, genelde pozitivizmin, \u00f6zelde de mant\u0131ksal pozitivizmin derinliklerinde yatan bir imgeyi reddetmeyi ama\u00e7larken, esasen bilginin imkan\u0131n\u0131 do\u011fa bilimlerinin ula\u015ft\u0131\u011f\u0131 sonu\u00e7larla s\u0131n\u0131rl\u0131 tutan ve t\u00fcm\u00fcyle pozitivistik (positivistic) bir bilgi anlay\u0131\u015f\u0131n\u0131n kriter ve y\u00f6ntemleriyle uyu\u015fma \u015fart\u0131na ba\u011flayarak bu hedeflerinden sapm\u0131\u015flard\u0131r. Bu ise sosyal bilimcilerin hala pozitivist gelene\u011fin etkisi alt\u0131nda oldu\u011funun bir kan\u0131t\u0131 niteli\u011findedir.
\nProf. Dr. Kemal Ataman.<\/p>\n