Çukurda yola dökülmüş
Subaşı avcıları
Oltaları dillerinde
Yemleri kelimelerde!
Çukur geniş
Çukur hamiş
Varsın çamur olsun zemin
El eli yıkar
El yüze pigment sıkar
Sırı gri astar kaftan
Yıkandıkça çamur akar
Varsın olsun
Subaşına oturunca
Aynalardan cafcaf bakar!
Dün bugünün aynasıymış
Yarına kim çıkasıymış
Çulu çulluk takasıymış
Alalanmış, talalanmış
Bu renkleri kim takar
Ebruli masal yazar
Düzeye çelme atar
Av zamanı, ay havar
Gelin, oltamız boş kalmasın
El ense sunumunda
Ayakyolunda çok yer var
Ünledik uzun hava
Muradımız kestirme
Siz yatın, yastık olun
Sakın ha, utanmayın
Bulanın, heeeeç sakınmadan
Kutsanmış çamurlara
Biz çıkınca kulvara
Deh veririz yasalara
Uydu olur masallara
Uyarına gelmese de
Yaptık, oldu dermişiz
Adını koyduk gemiş
Takılmayın yerli,yersiz
Zaman o zaman değil
Haysiyet de neyimiş
Dil avcılığa alıştı
Virgül, ünlem, ayraç derviş!
