yoksa yoklukmuydu
tabuttan kürsü konuşuyordu
perde demeden hemen önce
açık havada dev ekran bir sahne
sahne önünde cansız bir deccal
tüm seyircilerin silüetinde
gökte bir görüntü
evet kimse göğe bakmıyordu
ve hiç kimse kımıldamıyordu
bir görüntü küskündü
sayki g’ölge’ydi sahne
seyirci gözleriyle
gökyüzünde bir silüet
biraz çocuk
kımıldansa kadın
rüzgarda yoktu
çarpışsa yağmurdu
sayki yokluktu,,,

sırdan bahsetmiştik dört duvarda sıkışık
tüm elbiselerden özenli kuşandık
ve üst insanlar resitalinde
uçuş uçuş première ler izledik
her birimiz kendi bahçemizdeydik
ve tek sırrı vardı hayatın unuttuk
evet çocuğu da soyunmuştuk
son gala davetiydi icabet ettik
smokinlerimizi de giyinmiştik
tabutlara dirsek dayalı haldeydik
ve anaların vatanıydı çocuklar
onlar öldü biz bakakaldık
ölü gözlerle hep birlikte vatandık
un(m)uta kaldık,,,