Küçük çınar, Deniz’in evinin bahçesindeki kuş yuvasından Deniz’i gördü. Onun ve babaannesinin tatlı sohbetlerinden bilgilenmeye devam ediyordu. Kendini cok şanslı hissediyordu. Annesinin sözleri kulaklarında çınlıyordu, söylediği her şey gerçekleşmişti.

İç geçirdi, “Canım Annem” diye mırıldandı küçük çınar yaprağı.

Bahar geldi. Doğa ısınmaya başladı, ağaçlar çiçeklendi taze yapraklara dönüştü. Doğa rengarenk çiçeklere büründü. Kelebekler çiçekten çiçeğe dolaşmaya, arılar her çiçekten aldıkları polenlerle bal üretmeye başladılar.

Kuşlar yumurtlayacakları yuvalarını onarmaya başladılar. Yuvalarını yeni yavruları için uygun, yumuşak bir yere dönüştürmek için çabalıyorlardı. Bütün bunları izlemeyi çok seviyordu.Bahçe dışındaki elektrik direğinin başındaki o kocaman yuvanın içinde uzun ayakları, uzun gagası ile Leylek gelmişti.

Deniz ile babaannenin pencere kenarındaki sohbetlerinde, dünyanın yuvarlak olduğunu, mevsimleri, göç eden kuşları ve diğer hayvanlar hakkında bilgileri, ne zamanlarda göç ettiklerini, deniz kaplumbağalarını, balıkları, balinaları, hamsinin göç yollarını bu güzel sohbetlerden öğrenmişti.

Leylek ailesinin yuvayı onarmasını, kırlangıçların evin duvarına yuva yapmasını, yumurtlayıp yavrularını büyütmelerini izlemişti. Leylek ile kırlangıç ailesinin göç ederken gördükleri ülkeleri anlatması, onlarla geziyor gibi mutlu olmasına sebep oluyordu.