Halk bilimci Seyfettin Karabaş, mânide yer alan ilk iki dizenin anlamsız olduğunu belirten
Pertev Naili Boratav, Şükrü Elçin ve İlhan Başgöz‟den alıntılar yaparak mânilerin dış niteliklerine bakılarak değerlendirildiğini ancak bu değerlendirmelerin yanlış genellemelere yol açtığını belirtmektedir
(Bütüncül Türk Budun bilimine Doğru 65-77). Mânici belirlenmiş olan dört dize ve yedi heceyi tutturarak mâni düzmeye çalışmakta ancak bu durumda mânilerde anlam sorunu ortaya çıkarmaktadır. Karabaş‟a göre mânilerdeki dize ve hece sayılarının genel geçer bir kuralı yoktur. Dolayısıyla hece sayısını ve uyağı sağlama kaygısıyla anlamsız ya da doldurma dizeler yazıldığının söylenmesi de genellemeden öteye

geçememektedir (66-77). Bu noktada incelenen mânilerin dizeleri bir bütün olarak değerlendirilip ensest temasının yer aldığı mânilerdeki nesneler arketipsel simgecilik açısından ele alınacak ve ensest çağrışımlar gösterilecektir.
İlhan Başgöz‟e göre mâniler, genç erkek ve kadınların sevgilerini karşı cinse belli etmesini sağlayan sözlü bir araçtır. Ayrıca Başgöz, mânilerin temlerine bakarak onların “sevişen insanların malı” olduğunu söylemektedir (230). Ona göre mâniler yapıları gereği sosyal olayları anlatmaktan ziyade törenlerde ve eğlencelerde sevişme ve haberleşme rolü üstlenmektedir. Mânilerde dikkat çeken en önemli nokta gündelik hayatta dile getirilmeyen cinsel isteklerin cesurca ifade edilmesidir. Bu cesaretin nasıl ve neden kaynaklandığı sorusuna Başgöz bir yanıt bulamamaktadır (231) Enişte-baldız ensestinin mânilerde dile getirilmesi ve kadının ensest eğilim göstermesi de mânilerin cinsel isteklerin cesurca ifade edildiği bir anlatı türü olduğu düşüncesini pekiştirmektedir.

Mânilerde kadının pasif kalmadığı, sevgisi uğruna evine, ailesine ve toplumun değerlerine karşı geldiği açıkça görülür (Başgöz 234). Bu da mânilerde kadının, diğer halk anlatı türlerinde olduğu gibi, mağdur konumda olmadığı anlamına gelmektedir. Ayrıca âşık tarzı destanlarda kayınbirader-yenge ensesti dışındaki diğer halk anlatı türlerinde ensesti isteyen hep erkek olurken mânilerde ensest eğilim gösteren kadındır. Balaman‟a göre “Evlilikte yakın komşu ve akraba dışına çıkma mekânsal hareketliliğin artmasıyla doğru orantılıdır” (52). Dolayısıyla baldız-enişte ensesti özel alan-kamusal alan çerçevesinde ele alındığında kamusal alana rahatlıkla çıkamayan baldızın evin ya da ailenin içinde gördüğü enişteye eğilim göstermesi bir anlamda kaçınılmazdır.