Bruce Hardy, “Bu ilk adım olmadan hiçbiri yapılamaz. Bükülmüş lifler temel bir teknolojidir.” diyor.

Araştırma ekibi, Neandertallerin uzun süre boyunca yaşadığı Güneydoğu Fransa’daki Abri du Maras mağaralarını kazıyor. Günümüz yüzeyinin üç metre altında, 52.000 ila 41.000 yaşları arasındaki bir katmanda, taş alet olarak kullanılan keskin bir kaya parçası olan taş yonga bulundu.

Yonganın mikroskop altında incelenmesi, sadece 6 milimetre uzunluğunda ve 0,5 milimetre genişliğinde küçük bir ip parçasının yonganın alt tarafına yapıştığını ortaya koydu.

Söz konusu ip, bir demet lifi, saat yönünün tersine bükerek yapılmış ve S-bükümü elde edilmişti. Daha sonra üç farklı demet, saat yönünde bükülmüş ve Z-bükümü elde edilerek üç kollu bir ip üretilmişti.

Hardy, “Bugün bir parça ip koparırsanız göreceğiniz şey de tam olarak bu.” diyor.

Bu ip, taş aleti bir sapa tutturmak için kullanılmış olmak zorunda değildi. Bir çanta veya ağın parçası da olabilirdi.

İp, kozalaklı ağaçların kabuğundan elde edilen liflerden yapılmış gibi görünüyor, bu da modern bir ip olmadığını ortaya koymaya yardımcı oluyor.

Rebecca Wragg Sykes, “Çok kaliteli bir ip ve bu gerçekten şaşırtıcı. Bu, ipin ağır görevler için kullanılmadığını, bunun yerine bir tür iplik olarak kullanıldığını gösterir.” diyor.

Bu bulgudan önce, bilinen en eski ip 19.000 yıl öncesine aitti. Bu ip, Celile Denizi yakınlarındaki Ohalo II bölgesinde keşfedilmişti ve modern insanlarla ilişkiliydi. Ancak Hardy, yeni bulunan ipin, Avrupa’nın bu bölgesinde o zamanlar modern insanlar olmadığı için, Neandertaller tarafından yapıldığını söylüyor.

Wragg Sykes’e göre bu durum, modern insanların bazı becerilerini Neandertallerden öğrenip öğrenmedikleri sorusunu gündeme getiriyor.

Hardy, söz konusu ipin, Neandertallerin bizim kadar akıllı olduğunu gösterdiğini düşünüyor. Bize çok benziyorlardı ve yapamadıklarını düşündüğümüz karmaşık davranışlar gösteriyorlardı.

Homo sapiens ve Neandertallerin bir zamanlar düşünüldüğünden daha yakın akraba olduğunu gösteren daha fazla kanıt var. Yeni bir tahmin, türümüzün Neandertallerden yalnızca 408.000 yıl önce ayrılmış olabileceğini öne sürüyor. Bu, önceki tahminlere göre “önemli ölçüde daha geç” bir tarih.

Neandertaller, yaklaşık 40.000 yıl öncesine kadar Avrasya’da yaşamış, soyu tükenmiş bir hominin türü. Fosil kalıntıları, Homo sapiens ve Neandertaller arasında daha kısa ve daha geniş bir vücut, daha geniş bir leğen kemiği ve daha ağır kemikler gibi bazı gözle görülür fiziksel farklılıkları ortaya koyuyor.

Ancak giderek artan kanıtlar, kalın kaş kemerli hominin kuzenlerimizden pek de farklı olmadığımızı gösteriyor. Neandertaller sanatsal yönü olan, adapte olabilen ve son derece zeki insanlardı. Ölen akrabalarını gömerken büyük özen göstermiş gibi görünüyorlar, bu da onların duygusal duyarlılığa sahip olduklarını ve hatta belki de kendi ölümlülüklerini hissedebildiklerini ima ediyor.

Araştırmacılar, Neandertaller ve bizim aramızdaki son ortak ataların ne zaman yaşadığını uzun süredir tartışıyor. Bu ayrılma anı, iki farklı türün evrimsel yolculuklarında farklı yollara gittiği noktayı işaret ediyor.

İstatistikçiler yakın zamanda her iki türün genomunu incelemek ve TMRCA’yı (En Son Ortak Ataya Kadar Geçen Süre) hesaplamak için BEAST2 adlı bilgisayar yazılımını kullandılar. Bulgular, modern insanlarla Neandertaller arasındaki bölünmenin sadece 408.000 yıl önce gerçekleştiğini gösteriyor ki bu da şaşırtıcı derecede geç bir tarih.

Bu son çalışma, son derece matematiksel ve herhangi bir arkeolog veya paleoantropologu doğrudan kapsamıyor. Yine de, farklılığın önceden varsayıldığından çok daha sonra meydana geldiğini ima eden diğer yakın tarihli çalışmalarla genel olarak aynı doğrultuda.

Hem fosillerden hem de DNA’dan elde edilen diğer yeni kanıtlar, Neandertal ve modern insan soylarının 500.000 yıl öncesinden 650.000 yıl öncesine kadar ayrıldığını gösteriyor. Önceki tahminler, farklılığın 800.000 yıl önce meydana gelmiş olabileceğini gösteriyordu.

Söz konusu bölünme ne zaman meydana gelmiş olursa olsun, Neandertaller bizden çok farklı değildi. Genetik olarak yüzde 99,7 oranında aynıyız ve türler arasında defalarca çiftleşmenin meydana geldiği son derece açık.

Neandertallerden gelen genler, genomlarının yaklaşık yüzde 2’sini Neandertal atalarından alan Avrupa kökenli insanlarda özellikle yaygın. Bu genler, insanların burunlarının büyüklüğünden viral enfeksiyonlara karşı savunmasızlıklarına kadar bugün hala insan popülasyonlarını etkiliyor.