Saçlarını ayıran zikzak çizgiler gibi

Hayatın

Gidişli gelişli sarp yollarını

Yara bantlarıyla bezeyen

Narin dokunuşlu çocuk

Yüreğini doldurmasın

Yara tutmaz bantlar

Düşlerin oynadığın oyun

Oyuncağı olmasın

Yara açanlara sunduğun merhem

Ilaç da bilmez bazı yaralar

Ardı ardınca gider gelir yaralar

Her yara da bant tutmaz, çaresiz

Girilen her yol önüne bir kapı aralar

Dönüşsüz

Insan yaşadıklarıyla nasipli

Anlaşıldığı kadar anlamlı

Kendi anladıklarıyla hemhal…

Bırak kaderini belirlesin içre dönen

Ne varsa…

Karanlıkta

Yönü bilinmez çatlakları onarma

Hayatın resmi kalsın belikli sade saçlarında

Sen öylece masallar kadar masum kal.