Subaşı avcıları

Oltaları dillerinde

Yemleri kelimelerde!

Çukur geniş

Çukur hamiş

Varsın çamur olsun zemin

El eli yıkar

El yüze pigment sıkar

Sırı gri astar kaftan

Yıkandıkça çamur akar

Varsın olsun

Subaşına oturunca

Aynalardan cafcaf bakar!

Dün bugünün aynasıymış

Yarına kim çıkasıymış

Çulu çulluk takasıymış

Alalanmış, talalanmış

Bu renkleri kim takar

Ebruli masal yazar

Düzeye çelme atar

Av zamanı, ay havar

Gelin, oltamız boş kalmasın

El ense sunumunda

Ayakyolunda çok yer var

Ünledik uzun hava

Muradımız kestirme

Siz yatın, yastık olun

Sakın ha, utanmayın

Bulanın, heeeeç sakınmadan

Kutsanmış çamurlara

Biz çıkınca kulvara

Deh veririz yasalara

Uydu olur masallara

Uyarına gelmese de

Yaptık, oldu dermişiz

Adını koyduk gemiş

Takılmayın yerli,yersiz

Zaman o zaman değil

Haysiyet de neyimiş

Dil avcılığa alıştı

Virgül, ünlem, ayraç derviş!