Rüzgâr küçük çınar yaprağını alıp dolaştırmış yine Deniz’in evine, bahçedeki ağacın kuş yuvasına bırakmıştı. Deniz ve babaannesinin birlikte resim yaparken sohbetleri geldi aklına. İçi mutlulukla doldu. Yine bu sohbetleri duyacaktı.

Dünyadaki üretilen bütün çabaların ve ürünlerin temelinde küçücük birkaç sembol olduğunu, milyarlarca ezginin temelinde beş çizgi, dört eşit aralık ve sekiz notadan ibaret olduğunu, kitapların bizi hiç bilmediğimiz yerlere, kişilere, zamana götürdüklerini öğrenmişti. Hayallerimizi zorlayan. Bunca güzellikleri okuduğumuz o satırlar, yirmi dokuz harfin yan yana, art arda gelmesiyle oluşturulan o kelimelerden olduğunu, tüm hayatımızı, yaşam ihtiyacımızı, evreni, sayılamayacak kadar çok bütün buluşların icatların ana malzemesinin on minik rakamdan ve bin bir çeşit tondaki renklerimiz, tuvallerimizi süsleyen üç ana rengin karışımından olduğunu bu sohbetlerden öğrenmişti.Tatlı uykusunda üzerindeki sıcaklıkla uyandı. Küçücük ayakları ile üzerinde gezinen göğsü ateş turuncu olan, CİK CİK öterek kendine oturma pozisyonu arayan saka diğer adı ile cennet kuşundan başkası değildi. Onun yuvasına düşmüştü ve ona sıcak bir yatak olacaktı.