İnşaatın tüm işlerinden sorumlu Nurettin Ustam,

döşeğini, yorganını alıp köyün taziye evine yerleşip okul inşaatına başlıyor. Ancak, köyde husumetli iki aile arasında çıkan silahlı çatışmayla tüm işçiler köyü terk ediyor!

Nurettin Ustam, hem üzüntüden hem de köy şartlarının ağır olmasından kalp krizi geçiyor. Kars devlet hastanesinde yapılan müdahale ile kurtarıyoruz.

İnşaatın sorumluluğunu ustamın mühendis oğlu Erhan ile üstleniyoruz. Ama köye gelecek işçi bulamıyoruz.

Kimi diyor çok uzak, kimi diyor çok soğuk, kimi diyor çok tehlikeli, kimi de diyor orası Allah’ın terk ettiği yaban bir yer!

Bulduğumuz işçiler de selam sabahı vermeden geceleri kaçıyor!

Üzgün, umutsuz kara kara düşünüyoruz.

Erhan, Kars Merkeze iniyor, günlerce arayıp soruşturup Ahmet Ustamı buluyor. Her türlü sıkıntı ve zorluğa rağmen gece gündüz çalışıp okulun her işini yapıyor ve ortaya şahane bir köy okulu çıkarıp çocuklara armağan etmemizi sağlıyor.

Ahmet Ustam (sağımda) ve oğulları Adem (solum) ve Cihan (arkamda) ile Anadolu kırsalında birlikte 5 köy okulu daha yapıyoruz. Hiç biri kolay olmuyor.

Bir yörede önümüzü arabalarla kesip “Buralarda okul yaparsanız, en az 7-8 ceset çıkar!” diyenlere rağmen o yörede bir değil iki köy okulu yapıyoruz.

Geçen yıl Ahmet Ustamı kaybettim.

Kars’ta bir kavgayı ayırmak isterken bıçaklanarak hayatını kaybetti!

Ahmet Ustam, bir işçi değildi.

Ahmet ustam, Nurettin ustam, diğer tüm işçiler

nasır tutmuş elleri ve kırlaşmış başlarıyla sadece duvar örmez, insanları buluşturan, hayallerimizi gerçekleştiren yollar, evler, okullar, hastaneler inşa eden emektar kahramanlardır.

Bu hafta sonu yapacağım Dünya İnsani Dayanışma Zirvesi – “Mümkün” konuşmamı Ahmet Ustam nezdinde tüm işçilere adadım.

Savaşsız, sömürüsüz, adil ve kardeş bir dünya için çalışan tüm emekçilerimizin bayramını kutluyorum.

Bilgi ve kayıt için: https://bit.ly/49lDYys